Kaczka z małymi ziemniaczkami, modra kapusta i obecność – to zestaw, który w tym dniu stał się czymś znacznie większym niż samo przygotowanie posiłku. Patryk Galewski przygotował to danie razem z podopiecznymi projektu PAKA w Zakładzie Poprawczym Raciborzu, podczas kolejnego spotkania warsztatowego.
Była to kolejna okazja do rozmowy, która nie wynikała z obowiązku, lecz z autentycznej potrzeby bycia razem. W PACE chodzi właśnie o praktykowanie bliskości, uważności i wspólnego zaangażowania. Tworzymy przestrzenie, w których młodzi ludzie mogą doświadczać relacji bez pośpiechu, oceniania i presji. Czasem dzieje się to przy stole, czasem przy wspólnym gotowaniu, a czasem po prostu obok siebie, w ciszy i spokoju. Najważniejsze działo się między jednym a drugim kawałkiem jedzenia, w gestach i słowach, które niosły wzajemne zrozumienie. Między żartem a milczeniem pojawiało się zaufanie i poczucie bezpieczeństwa. Między „zawsze robiłem to sam” a „fajnie, że jesteś” rodziły się pierwsze oznaki otwarcia i współpracy.
Warsztaty uczyły cierpliwości, empatii i wspólnego działania. Pokazywały, że nawet najprostsze czynności mogą łączyć ludzi i budować relacje. Bycie razem w kuchni stawało się lekcją szacunku i obecności dla drugiego człowieka. Każdy gest, każde podanie składnika, każda uwaga miała znaczenie i wzmagała więź grupy. Te spotkania przypominają, że warto zwolnić, zatrzymać się i dać sobie czas. To moment, w którym można poczuć, że przynależność i bycie częścią grupy daje siłę.
PAKA zaprasza do prawdziwego spotkania i doświadczania czegoś większego niż codzienny pośpiech. Czasem wystarczy garnek, para rąk i ktoś, kto powie: „Chodź, zrobimy to razem”. W takich chwilach rodzi się poczucie wspólnoty, które zostaje na długo w sercach uczestników. Warsztaty pokazują, że obecność i wspólne działanie mają moc zmiany i budowania relacji na całe życie.
Sfinansowano ze środków Narodowy Instytut Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego w ramach #PROO Ministra do spraw Społeczeństwa Obywatelskiego