Co możemy się nauczyć z książek księdza Jana Kaczkowskiego?

lis 30, 2025

Ksiądz Jan Kaczkowski był niezwykłą postacią – kapłanem, bioetykiem, twórcą hospicjum, a przede wszystkim człowiekiem pełnym odwagi i szczerości. Jego książki do dziś inspirują tysiące osób w Polsce. Czytając je, odkrywamy nie tylko światopogląd autora, ale także wskazówki, jak radzić sobie z trudnościami i jak żyć pełnią życia.

Autentyczność i szczerość

W książkach księdza Jana Kaczkowskiego nie znajdziemy moralizatorstwa ani patosu. Znajdziemy za to szczere opowieści o chorobie, słabościach i codziennych zmaganiach. Ksiądz Jan uczy, że odwaga nie polega na braku lęku, ale na umiejętności życia pomimo niego.

Uważność na drugiego człowieka

Jednym z głównych przesłań jego książek jest troska o drugiego człowieka. Ksiądz Jan Kaczkowski podkreślał, że nikt nie powinien czuć się samotny czy odrzucony. Ta idea żyje dalej w działalności naszej Fundacji, która buduje przestrzenie spotkań i wsparcia – jak warsztatownia PAKA w Sopocie.

Odwaga mówienia o trudnych tematach

Ksiądz Jan nie unikał rozmów o śmierci, cierpieniu, chorobie, hejcie czy wykluczeniu. Jego książki pokazują, że szczerość w rozmowie może być początkiem prawdziwej przemiany. Podobnie działa projekt PAKA – Inne Garowanie, w którym młodzi ludzie uczą się mówić o swoich problemach w bezpiecznej atmosferze.

Inspiracja do działania

Czytając książki ks. Jana, uczymy się, że życie nie polega na gromadzeniu rzeczy, lecz na dawaniu siebie innym. To przesłanie kontynuuje Fundacja, organizując warsztaty kulinarne i rozwojowe, które nie tylko uczą gotowania, ale też budowania relacji i kompetencji społecznych.

Książki księdza Jana Kaczkowskiego uczą odwagi, autentyczności i uważności na drugiego człowieka. To wartości, które dziś Fundacja przekłada na praktyczne działania – jak projekt PAKA i budowa warsztatowni w Sopocie. Lektura tych książek może być inspiracją, by nie tylko żyć pełniej, ale także wspierać innych w ich drodze.

WSPIERAJ

W drodze do drugiego człowieka – warsztaty w ZP w Raciborzu (sfinansowano w ramach PROO)

lis 29, 2025

Pokonujemy setki kilometrów po to, aby spotkać się z drugim człowiekiem, a każda wizyta to przede wszystkim budowanie relacji, które zostają na długo w pamięci i sercach uczestników naszych warsztatów. Spotkania te niosą nadzieję i każdego dnia przypominają, że warto wierzyć w ludzi i w ich możliwość zmiany.

Z każdym kolejnym warsztatem w Zakładzie Poprawczym w Raciborzu więź między Patrykiem i podopiecznymi programu “Nikt nie rodzi się zły” staje się silniejsza i pełna wzajemnego zaufania. Minione warsztaty po raz kolejny pokazały, że tworzymy drużynę, która potrafi stanąć na wysokości zadania i wspólnie przenosić góry, niezależnie od trudności. Wspólne gotowanie okazało się czymś znacznie większym niż kulinarna przygoda. Przy jednym garnku rodziły się rozmowy, współpraca i prawdziwa bliskość. Każde działanie w kuchni stawało się okazją do wspólnego tworzenia i dzielenia się doświadczeniami. Smaki, które trafiały na talerze, były jedynie dodatkiem do tego, co najważniejsze – do budowania relacji i wzajemnego zrozumienia. W tym czasie każdy mógł poczuć, że jego obecność jest ważna i doceniana. Wspólne gotowanie pozwalało przełamać dystans i pokazać, że nawet w trudnych warunkach można tworzyć coś wartościowego. Ta przestrzeń uczy cierpliwości, szacunku i słuchania drugiego człowieka. To właśnie w takich chwilach rodzi się prawdziwe zaufanie. Zauważamy, jak uczestnicy stają się bardziej otwarci i gotowi do rozmowy.

Wspólna praca w kuchni wzmacnia poczucie odpowiedzialności i przynależności do grupy. Każde danie, każdy ruch przy garnku staje się pretekstem do nauki i wzajemnego wsparcia. Uczestnicy doświadczają, że współpraca daje efekty i satysfakcję. Relacje budowane w takich momentach mają moc przenoszenia się poza warsztat. Dzięki temu spotkania stają się czymś więcej niż zadaniem do wykonania – są doświadczeniem, które zostaje w sercu na długo. Wspólne gotowanie pokazuje, że warto być obecnym i angażować się w relacje z drugim człowiekiem. To doświadczenie, które karmi serce tak samo, jak dobre jedzenie karmi ciało.

Sfinansowano ze środków Narodowy Instytut Wolności – Centrum Rozwoju Społeczeństwa Obywatelskiego w ramach #PROO Ministra do spraw Społeczeństwa Obywatelskiego

Jak skutecznie wspierać fundacje – nie tylko finansowo?

lis 22, 2025

Współczesne fundacje odgrywają ogromną rolę w budowaniu więzi społecznych i pomaganiu osobom w trudnych sytuacjach. Często, myśląc o wsparciu fundacji, mamy przed oczami darowizny finansowe. Tymczasem możliwości jest znacznie więcej – a ich wartość bywa nie mniejsza niż przekazane pieniądze.

Wsparcie finansowe – ważne, ale nie jedyne

Oczywiście fundacje potrzebują środków finansowych, by móc prowadzić swoje działania: organizować warsztaty, zatrudniać specjalistów, realizować projekty. Jednak prawdziwa siła tkwi we wspólnocie ludzi, którzy angażują się w różne formy pomocy.

Wolontariat – serce działań fundacji

Jedną z najważniejszych form wsparcia jest wolontariat. Fundacje potrzebują ludzi, którzy gotowi są poświęcić swój czas i energię – czy to pomagając w codziennej pracy, czy uczestnicząc w konkretnych projektach. Wolontariusze mogą wspierać organizację warsztatów, opiekować się uczestnikami, pomagać w działaniach promocyjnych, a także dzielić się swoimi umiejętnościami zawodowymi.

Wsparcie rzeczowe i kompetencyjne

Nie zawsze możemy pomóc finansowo, ale każdy ma coś, co może zaoferować. Sprzęt, produkty, materiały edukacyjne czy wsparcie technologiczne – to wszystko realnie ułatwia pracę fundacji. Wielką wartość ma także pomoc ekspertów: prawników, psychologów, grafików czy specjalistów IT.

Wsparcie przez obecność i dzielenie się historią

Czasem najważniejsze jest po prostu bycie obok. Dla młodych ludzi uczestniczących w projektach Fundacji im. ks. Jana Kaczkowskiego obecność dorosłych, którzy chcą wysłuchać i podzielić się swoim doświadczeniem, bywa przełomowa. Tak właśnie działa projekt PAKA – Inne Garowanie, w którym wspólne gotowanie staje się punktem wyjścia do rozmowy i tworzenia relacji.

Budowa warsztatowni PAKA – przykład, jak można pomóc

Nasza Fundacja stworzyła w Sopocie warsztatownię PAKA – miejsce, gdzie dzieciaki i młodzież znajdą wsparcie, poczucie wspólnoty i szansę na rozwój. To przestrzeń warsztatów kulinarnych, spotkań z psychologami, zajęć rozwojowych. Każdy może pomóc w powstaniu tego miejsca – nie tylko przez darowizny, ale także przez wolontariat, wsparcie rzeczowe czy dzielenie się swoimi kompetencjami.

Wsparcie fundacji to nie tylko pieniądze. To także czas, wiedza, zaangażowanie i otwarte serce. Fundacja im. ks. Jana Kaczkowskiego pokazuje, że wspólnie możemy budować miejsca, które zmieniają życie młodych ludzi – jak warsztatownia PAKA w Sopocie. Każdy z nas może w tym uczestniczyć – wystarczy znaleźć sposób, który najbardziej nam odpowiada.

WSPIERAJ

Hejt a prawo – kiedy można zgłosić sprawę na policję?

lis 10, 2025

Hejt i mowa nienawiści to pojęcia, które coraz częściej pojawiają się w dyskusjach społecznych i medialnych. Internet, dając przestrzeń do wyrażania opinii, otworzył także furtkę do agresji słownej, obrażania czy zniesławienia. Granica między krytyką a hejtem nie zawsze jest łatwa do wyznaczenia, ale warto wiedzieć, że w wielu przypadkach prawo stoi po stronie osób pokrzywdzonych.

Czym jest hejt, a czym mowa nienawiści?

Hejt to wrogie, obraźliwe lub poniżające komentarze, które mają na celu skrzywdzenie drugiej osoby. Może dotyczyć wyglądu, poglądów, pochodzenia czy przekonań. Mowa nienawiści idzie o krok dalej – to wypowiedzi nawołujące do przemocy lub dyskryminacji wobec grup społecznych, narodowych czy religijnych. Oba zjawiska mają realne konsekwencje psychologiczne, prowadzące często do wykluczenia, depresji, a w skrajnych przypadkach – prób samobójczych.

Zniesławienie i zniewaga – aspekty prawne

Polski Kodeks Karny przewiduje sankcje za zniesławienie (art. 212 KK) oraz zniewagę (art. 216 KK). Zniesławienie dotyczy sytuacji, gdy ktoś rozpowszechnia nieprawdziwe informacje, które mogą poniżyć drugą osobę w opinii publicznej. Zniewaga z kolei odnosi się do obrażania w sposób bezpośredni – słownie, pisemnie czy poprzez gesty. Oba przestępstwa mogą być ścigane na wniosek osoby pokrzywdzonej.

Kiedy zgłosić sprawę na policję?

Sprawę warto zgłosić, gdy:

komentarze wykraczają poza konstruktywną krytykę,
pojawiają się groźby, wyzwiska, fałszywe oskarżenia,
mamy do czynienia z nawoływaniem do przemocy lub nienawiści,
hejt powoduje realne szkody w życiu prywatnym lub zawodowym.

Dowody – takie jak zrzuty ekranu czy nagrania – są kluczowe dla skutecznego działania organów ścigania.

Dlaczego edukacja jest równie ważna jak prawo?

Choć zgłaszanie hejtu na policję to ważny krok, samo prawo nie wystarczy. Potrzebujemy edukacji komunikacyjnej, która uczy, jak rozmawiać, wyrażać emocje i rozwiązywać konflikty bez przemocy. Takie działania prowadzi Fundacja im. ks. Jana Kaczkowskiego poprzez projekt PAKA – Inne Garowanie.

Warsztaty kulinarne i rozwojowe, prowadzone przez Fundację, pokazują młodym ludziom alternatywę wobec agresji i hejtu. Gotowanie staje się pretekstem do rozmowy o trudnych tematach: przemocy, depresji, wykluczeniu. Warsztatownia PAKA w Sopocie jest miejscem, gdzie młodzież nauczy się nie tylko gotować, ale przede wszystkim rozmawiać, współpracować i radzić sobie z emocjami.

Hejt nie jest „niewinnym komentarzem w sieci”. To zjawisko, które może podlegać karze prawnej i mieć dramatyczne skutki dla ofiar. Dlatego tak ważne jest, by reagować – zarówno przez zgłoszenie sprawy na policję, jak i poprzez wsparcie działań edukacyjnych. Fundacja im. ks. Jana Kaczkowskiego, kontynuując misję swojego patrona, pokazuje, że zamiast hejtu można wybrać dialog, zrozumienie i wspólne działanie.

WSPIERAJ

Garowanie, które łączy – warsztaty PAKA w Zakładzie Poprawczym w Głogowie (sfinansowano w ramach PROO)

lis 4, 2025

Krewetki, tatar z polędwicy i pizza to trzy proste dania, które tego dnia stały się czymś znacznie większym niż tylko przepisem na wspólny posiłek. Kolejne spotkanie w ramach projektu PAKA – INNE GAROWANIE odbyło się w Zakładzie Poprawczym w Głogowie.

To właśnie tam, za murami, pracujemy z chłopcami, którzy każdego dnia mierzą się z trudną historią i konsekwencjami swoich wyborów. Są wśród nich młodzi ludzie, którzy, podobnie jak Patryk, bohater filmu „Johnny”, walczą o zmianę. Walczą o siebie, o odbudowanie zaufania i o szansę na inne życie. To droga wymagająca odwagi i determinacji. Wspólne gotowanie nigdy nie jest tam zwykłą lekcją kulinarną. Każde takie spotkanie staje się przestrzenią prawdziwego kontaktu. Garnek i patelnia są jedynie narzędzia do rozmowy, która toczy się naturalnie przy wspólnym działaniu. Smaki i zapachy pomagają przełamywać dystans. Wspólne przygotowywanie posiłków tworzy most między bardzo różnymi światami. Podczas warsztatów pojawia się uważność na drugiego człowieka. Jest także czas na zatrzymanie się i bycie razem bez oceniania. Takie chwile pozwalają zobaczyć w sobie nawzajem coś więcej niż role czy etykiety.

Właśnie na tym polega sens “garowania”. Chodzi o prawdziwe spotkanie, w którym każdy może być sobą. O moment, w którym pojawia się zaufanie. Nawet w trudnych miejscach możliwe jest doświadczenie dobra, bo w takich przestrzeniach rodzi się nadzieja na zmianę. To ona nadaje sens kolejnym spotkaniom i to ona sprawia, że chcemy do nich wracać.